Test telefonu: Nokia Asha 200

Nokia Asha 200 to nowa, ciekawa propozycja telefonu od Nokii. Na tle innych modeli Ashę 200 wyróżnia pełna klawiatura QWERTY oraz Dual SIM, czyli obsługa dwóch kart SIM jednocześnie. Za niewielką kwotę dostajemy więc całkiem przyzwoicie wyposażony telefon. Mając Ashę 200 możemy posłuchać muzyki, sprawdzić coś w Internecie, jak i podzielić się czymś ze swoimi znajomymi na portalach społecznościowych. Telefon dostaniemy za około 290 złotych kupując go w sklepie, ale czy aby na pewno za tę niewielką cenę wszystko jest dopracowane? Zapraszam do lektury testu.

Zestaw

  • Telefon Nokia Asha 200
  • Mała i zgrabna ładowarka AC-11e
  • Bateria BL-5J o pojemności 1430 mAh
  • Zestaw słuchawkowy WH-102
  • Zestaw dokumentów oraz pudełko

Telefon jest tani, więc nie możemy oczekiwać zbyt wiele. Poza standardowymi akcesoriami, czyli baterią oraz ładowarką, w pudełku możemy także znaleźć zestaw słuchawkowy stereo. Do tego modelu warto dokupić kartę pamięci, która jest w standardzie microSD – nie jest ona zbyt droga, a dodatkowa przestrzeń na dane zawsze się przyda.

Obudowa

Telefon został wykonany w całości z plastiku, który jest średniej jakości. Największą wadą obudowy jest tył, który został pokryty świecącym lakierem, co powoduje, że wyjątkowo szybko pojawiają się na nim rysy. Spasowanie elementów jest bardzo dobre. Nokia Asha 200 nie wydaje żadnych nieprzyjemnych dźwięków, nawet podczas mocnego ściskania telefonu w dłoni, co jest oczywiście wielką zaletą.


Przód telefonu zajmuje 2,4” wyświetlacz oraz pełna klawiatura QWERTY. Rzędy klawiszy są oddzielone od siebie, co wpływa bardzo korzystnie na komfort wpisywania treści na tym urządzeniu.


Z tyłu znajdziemy aparat fotograficzny oraz głośnik od muzyki, który oferuje bardzo dobrą jakość dźwięku, porównując jakość głośników do różnych innych telefonów. Jak wspomniałem wcześniej, już pierwszego dnia na tylnym panelu widać rysy, które przybywają wraz z każdym dniem eksploatacji…


Po prawej stronie znajdziemy slot karty SIM2 oraz slot karty pamięci. Zastosowanie takiego rozwiązania nie zmusza nas do restartu urządzenia podczas wymiany jednej z ww. kart. Niestety, nigdzie nie znajdziemy klawiszy służących do regulacji głośności.


U góry telefonu znajdziemy wszystkie złącza, czyli słuchawkowe jack 3,5 mm, ładowania, oraz microUSB (z którego niestety nie naładujemy naszej Nokii…).

Wyświetlacz

Ekran zastosowany w Nokii 200 oferuje wyjątkowo dobrą jakość obrazów, które mają naturalne barwy oraz dobry kontrast. Czytelność ekranu nawet w pełnym słońcu jest na dobrym poziomie. Kąty widzenia są przeciętne to znaczy, że nie ma powodów do narzekań. Po lekkim przechyleniu w którąkolwiek stronę obraz nie zostaje mocno zniekształcony, dzieje się to dopiero przy znaczącym przechyleniu telefonu. Rozdzielczość 320 x 240 pikseli przy powierzchni 2,4” jest wystarczająca. Po aktualizacji do wersji oprogramowania v11.81 pojawiła się opcja regulacji podświetlenia ekranu. Jest to nowość u Nokii, która bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Zarówno ja, jak i inni testerzy bardzo często narzekali na to, że ekran jest zbyt jasno podświetlony, co źle wpływa na komfort pracy z urządzeniem, jak i na czas pracy baterii. Tutaj na szczęście problem został rozwiązany aktualizacją, a całościowo wyświetlacz oceniam jako bardzo dobry.

Dual SIM

Obsługa dwóch kart SIM od pewnego czasu u Nokii nie jest rzadkością. Działanie funkcji Dual SIM w modelu Asha 200 nie odbiega od innych testowanych przez nas Nokii. W menu ustawień telefonu, jest opcja „menadżer SIM” – w którym możemy odpowiednio ustawić nasz telefon, aby pewne czynności automatycznie wykonywał z danej karty SIM. Można ustawić na przykład, aby wszystkie połączenia oraz wiadomości wychodzące były obsługiwane przez kartę SIM1, a transfer danych przez SIM2. Jest także możliwość zmiany nazwy karty SIM. Działanie Dual SIM jest poprawne, jednakże najbardziej denerwuje fakt, iż podczas aktywnej rozmowy (bądź sesji internetowej) druga karta SIM jest wylogowana z sieci, co niestety czasami może irytować. Zaletą jest łatwy dostęp do karty SIM2 oraz możliwość jej wyciągania oraz wkładania bez wyłączania telefonu (tzw. Hot Swap). Zasięg w przypadku obu kart jest dobry i stabilny.

Połączenia

Jakość rozmów w telefonie Nokia Asha 200 zależy od wersji oprogramowania. Gdy odebrałem telefon od kuriera, posiadał on oprogramowanie oznaczone symbolem v10.86. W tym przypadku, jakość rozmów była niezadowalająca. Przede wszystkim w słuchawce było słychać samego siebie, i to sporo głośniej niż swojego rozmówcę. Niezbyt wygodnie rozmawiało się przez testowaną Nokią. Jednak po kluczowej aktualizacji systemu do wersji v11.81, jakość rozmów bardzo poprawiła się. Został rozwiązany problem pogłosu w słuchawce, jak i wzrosła głośność oraz sama jakość dźwięku rozmów. Przyznam, że po aktualizacji rozmawianie przez Ashę 200 to czysta przyjemność. Polecam ten model osobom, które planują dużo rozmawiać przez telefon.

Wiadomości

Kluczową kwestią jest tutaj klawiatura. Asha 200 posiada pełną klawiaturę QWERTY, która zyskała u mnie miano najwygodniejszej ze wszystkich telefonów tego typu, z którymi miałem kontakt. Jak pisałem wcześniej, klawisze są oddzielone od siebie, więc komfort wprowadzania tekstu jest wysoki. Zarówno skok klawiszy, jak i opór, z jakim można je wciskać jest idealny. Jedyna kwestia to przyzwyczajenie się do tak małej klawiatury, co może zająć około tygodnia. Po tygodniu użytkowania na tym telefonie można w wygodny sposób pisać dużo wiadomości SMS, jak i e-mail. Do tych ostatnich wiadomości mamy do dyspozycji wygodnego klienta poczty elektronicznej. Poskarżyć się muszę nieco na edytor, który według mnie nie jest szczytem marzeń w telefonie firmy, która ma największe doświadczenie w produkowaniu telefonów komórkowych. Problemem jest wyświetlanie wiadomości w postaci dialogu (tzw. chmurek), ponieważ wyświetlanych jest tylko kilkadziesiąt znaków, więc praktycznie każdą wiadomość musimy i tak ręcznie otworzyć. Nie jest to wygodne, ale niestety w każdym telefonie Nokii pracującym pod kontrolą interfejsu S40 występuje taki problem. Do wad również zaliczę czytelność klawiszy w wersji białej. O ile klawisze są bardzo czytelne w dzień bez podświetlenia, o tyle czytelność ich spada prawie do zera po podświetleniu. Kupując telefon w innym kolorze (a na pewno w kolorze czarnym), możemy rozwiązać tę kwestię.

Internet

Wbudowana przeglądarka w tym modelu to autorska aplikacja Nokii, która została już niejednokrotnie opisana w moich testach. Działa ona po prostu średnio, więc od razu polecam zainstalować doskonałą Operę Mini. Po zainstalowaniu alternatywnej przeglądarki znacząco wzrasta komfort przeglądania stron internetowych. Co prawda na tym telefonie nie możemy liczyć na bardzo wygodne surfowanie w Internecie (tak jak w telefonach z Androidem), ale przeglądanie stron mobilnych na Nokii 200 nie stanowi żadnego problemu. Standardem łączności w tym telefonie jest EDGE, więc możemy zapomnieć o błyskawicznym wczytywaniu stron. Jednak dzięki kompresji danych Opera Mini bardzo szybko wczytuje nowe strony. To niestety nie ta półka, aby w telefonie był moduł 3G, choć WiFi przydałoby się (np. Nokia C3-00, której następczynią jest Asha 200 posiadała takowy moduł, więc zaliczam to do wad).

Aparat

Jest to tani telefon, więc również aparat nie zachwyca swoją jakością. Nokia zastosowała tutaj zwykłą kamerę o rozdzielczości 2 Mpx, która umożliwia robienie zdjęć o jakości typowo „telefonicznej”. Jednak co możemy wymagać od telefonu, którego cena nie przekracza 300 złotych. Nie znajdziemy tutaj ani autofocusa, ani diody LED. Zapomnieć możemy także o specjalnym przycisku do robienia zdjęć. Jeszcze gorzej wyglądają filmy wideo, które potrafi zarejestrować Asha 200. Są one w rozdzielczości zaledwie 176 x 144 pikseli, co oczywiście nie wróży dobrej jakości. Jeszcze bardziej rozczarowuje prędkość 10 klatek na sekundę, co jest prawdziwą tragedią…

  
 
 

MP3

Odtwarzacz MP3 oferuje bardzo dobrą jakość. Aplikacja do odtwarzania muzyki jest prosta i wygodna w obsłudze, jednak zabrakło dedykowanych klawiszy regulacji głośności. Również w ustawieniach nie znajdziemy korektora dźwięku. Standardowe ustawienia są na tyle dopracowane, że słuchanie muzyki za pomocą słuchawek z wyższej półki niż zestawowe (w moim przypadku testowałem odtwarzacz na słuchawkach Sennheiser HD202 i MX170) jest czystą przyjemnością. Dźwięk jest bardzo głośny, ma głębię oraz słychać basy. Na pochwałę zasługuje wbudowany głośnik, który jest zdecydowanie jednym z najlepszych, jakie spotkałem w telefonach komórkowych. Dźwięk jest bardzo głośny, ale wreszcie posiada jakość, a dokładniej słychać głębię dźwięku i bas. W większości telefonów z wysokiej półki dźwięk z głośnika zewnętrznego brzmi jak ze studni, więc tutaj mam kolejną zaletę Ashy 200.


Radio FM sprawuje się średnio. Wyłapywanie fal przez odbiornik stoi na średnim poziomie, często zdarzało się, że podczas jazdy radio „gubiło” dźwięk stereo. Mimo wszystko, dźwięk jest również bardzo dobrej jakości, tak jak w przypadku odtwarzania plików MP3. Ponadto aplikacja wyświetla informacje RDS.

Bateria
Wbudowany akumulator o pojemności 1430 mAh wzbudza wielkie nadzieje, że nie będziemy musieli często szukać ładowarki, nawet przy używaniu dwóch kart jednocześnie. To prawda, w rzeczywistości przy intensywnym użytkowaniu (około 10 minut rozmów oraz 50 wiadomości SMS, ponadto zabawa z multimediami i Internetem, aktywnym Dual SIMem) telefon byłem zmuszony ładować co około 5 dni. Jest to naprawdę zadowalający wynik. Przy używaniu jednej karty telefon powinien wytrzymać spokojnie tydzień, a przy jeszcze mniejszym użytkowaniu powinniśmy liczyć na około 10-14 dni pracy bez ładowania. Producent zapewnia, że telefon potrafi czuwać przez 888h, co daje wynik aż 37 dni bez konieczności ładowania.

Podsumowanie
Nokia Asha 200 to dobry telefon. Zarówno niska cena, jak i to, co ją wyróżnia na tle konkurencji (a jest to niewątpliwie obsługa dwóch kart SIM oraz pełna klawiatura QWERTY) oraz to, że podstawowe opcje (telefon, wiadomości SMS) są tutaj dopracowane w bardzo dobrym stopniu, przekonują mnie do zakupu tego modelu. Z Nokii 200 również posłuchamy w dobrej jakości muzyki, ale niestety nie zrobimy dobrej jakości zdjęć, jak i w wygodny sposób nie będziemy mogli buszować w Internecie. Niewątpliwie jest to telefon, który posiada wszystkie opcje dostępne w telefonach z najwyższej półki, więc patrząc na niską cenę, nie można powiedzieć nic złego o tym telefonie. Najbardziej denerwować może obudowa, która co prawda jest świetnie spasowana, ale dość szybko się niszczy, nawet przy pieczołowitym dbaniu o telefon. Najbardziej zaskoczyła mnie tutaj wysoka jakość połączeń telefonicznych, bardzo dobrej jakości głośnik muzyki, a także regulacja jasności podświetlania ekranu, co jest zupełną nowością u Nokii. Powiem więcej, jeśli Nokia zamierza wypuścić aktualizację z taką opcją dla starszych modeli to bardzo dobrze – rozwiąże to jedną z wad, która przewija się w wielu testach różnych modeli, które pracują w oparciu o platformę S40.

Wady:

  • Podatna na zarysowania obudowa
  • Brak WiFi oraz 3G
  • Kiepskiej jakości aparat
  • Brak możliwości ładowania przez USB

Zalety:

  • Wygodna, pełna klawiatura QWERTY
  • Bardzo dobrej jakości, czytelny wyświetlacz z możliwością regulacji podświetlenia
  • Dobrej jakości odtwarzacz MP3
  • Dual SIM
  • Niska cena
  • Doskonałej jakości głośnik zewnętrzny

Ocena poszczególnych elementów (oceny w skali szkolnej 1-6):

  • Jakość wykonania obudowy: 3
  • Intuicyjność i wygoda obsługi: 3+
  • Stabilność i szybkość interfejsu: 4+
  • Wiadomości: 5
  • Jakość połączeń: 5
  • Czas pracy baterii: 6
  • Aparat: 3
  • Odtwarzacz muzyki: 5
  • Wyświetlacz: 5
  • Internet: 3
  • Stosunek ceny do jakości: 5

Średnia: 4,36 (dobry)
Autor: Piotr Kowalik (kowcio)

Written by: Piotr Kowalik

No comments yet.

Leave Your Reply